• Wpisów:353
  • Średnio co: 5 dni
  • Ostatni wpis:13 dni temu
  • Licznik odwiedzin:58 566 / 2000 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 
Znacie takie miejsce, do których przychodzicie raz
i jest świetnie, przychodzicie drugi raz i jest słabo, a potem znowu ok? To jedno z nich.


Pierwsza wizyta w Bococa:
Piłam zielone smoothie z młodym zielonym jęczmieniem, bananem, pomarańczą, sokiem ananasowym i miodem, które było pyszne, sycące i w dobrej cenie- 14 zł.


Druga wizyta w Bococa:
Jadłam pyszne i za drogie ciasto marchewkowe, które popiłam paskudną kawą.


Trzecia wizyta w Bococa:
Dałam drugą szansę kawie- nie poprawiła się. Zjadłam nie wartą swojej ceny przypadającą się tartę z kozim serem i za dużą ilością pora.


Jedynie w miarę dobra obsługa i wystrój pozostają niezmienne. Wnętrze jest skromne jednak posiada kilka mocnych akcentów, przez co sprawia wrażenie niewymuszonego bycia trendy.




Podsumowując z czystym sumieniem polecam Wam Bococe na smoothie. Jeśli chcecie dokonać czystki
w portfelu idźcie tam na deser, ale nie na tartę.
Ogólna ocena 6/10.





 

 
Wymeldowanie z hotelu w Hajfie o 11, samolot z Tel Awiwu o 21. Co robić przez te kilka godzin?


Zwiedzanie przepięknego miasta w kilka godzin i to
w sposób zupełnie do mnie nie podobny, czyli bezkosztowy.


Wysiedliśmy w Tel Awiwie na stacji HaHagana
i zostawiliśmy bagaże w przechowalni (20 szekli). Idąc pieszo przez kilka mało zachęcająco wyglądających ulic dostaliśmy się do Starej Jaffy. Pomimo mało turystycznej okolicy nikt nas nie zaczepił i czuliśmy się bardzo bezpiecznie.


Stara Jaffa

Jaffa to starożytne miasto, którego historia sięga 4000 lat. Miasto, w którym znajduje się jeden
z najstarszych na świecie portów morskich. Obecnie Jaffa jest jedną z dzielnic Tel Awiwu i słynie
z najlepszych pomarańczy.




Spacer uliczkami Jaffy sprawił, że pokochałam Tel Awiw. Dzielnica jest przepiękna, a każdy widok zapiera dech w piersiach, aż nie wiadomo, co fotografować.




Jaffa była miastem portowym, a więc uzasadnione jest sąsiedztwo plaży. I to jednaj z najpiękniejszych plaż, jakie w życiu widziałam. W prawdzie obowiązywał zakaz kąpieli, ale ani miejscowi, ani turyści go nie przestrzegali.


Newe Cedek

Z Starej Jaffy przeszliśmy do dzielnicy Newe Cedek- najstarszej dzielnicy żydowskiej założonej jeszcze zanim formalnie powstał Tel Awiw. Pomimo, że Newe Cedek uznawana jest za dzielnicę ortodoksyjnych Żydów to właśnie tam widziałam najwięcej tęczowych flag na budynkach, które symbolizowały solidarność
z osobami LGBT. Na lodziarni, w której jedliśmy widniał napis informujący, że nie obsługują homofobów i rasistów. Otwartość, tolerancja
i solidarność z LGBT to rzecz, która najbardziej podobała mi się w Tel Awiwie.


Białe Miasto

Prosto z tęczowego Newe Cedek wyruszyliśmy podziwiać Białe Miasto. To kompleks białych budynków zbudowanych w stylu Bauhaus przez żydowskich architektów, którzy w latach 30 uciekli
z nazistowskich Nieniec do Tel Awiwu. Zespół budynków robi ogromne i bardzo pozytywne wrażenie. Nigdy czegoś takiego nie widziałam.


Podsumowując Tel Awiw podobał mi się najbardziej ze wszystkich odwiedzonych w Izraelu miast. Jest w nim wszystko, co bliskie mojemu sercu: tolerancja, starożytne zabytki, piękna plaża, ciepłe morze, pyszna kuchnia, otwarci i życzliwi ludzie i mnóstwo ciekawych miejsc do odkrycia.


Polecam Wam podobny spacer, jeśli możecie spędzić
w Tel Awiwie tylko kilka godzin lub jeśli podróżujecie z niskim budżetem.


 

 
“ Tel Aviv się bawi, Jerozolima się modli, a Hajfa pracuje”


Hajfa to trzecie, co do wielkości miasto Izraela. Znajduje się tu ogromny port oraz jedne z najlepszych izraelskich uczelni wyższych. Hajfa to miasto ludzi pracy gdzie na ulicach spotkamy tyle samo chasydów w tradycyjnych strojach, co arabów. Tyle samo dzikich kotów, co… karaluchów. Tak, Hajfa jest brudna i raczej mało urokliwa z wyjątkiem plaży oraz Ogrodów Bahai.


Ogrody Bahai i Bahaizm


Mówi się, że Izrael to państwo chrześcijaństwa
i judaizmu. Nie zgodzę się z tym. Izrael to również państwo islamu oraz bahaizmu.
Bahaizm to religia monoteistyczna stworzona w XIX wieku, przez Sijid `Alí-Muhammad, który przyjął imię Báb, czyli “brama”. Z czasem perskie władze uznały nauki Bába za zagrożenie i babici stali się obiektem prześladowań religijnych. Sam Báb za głoszenie swojej wiary został stracony.
Jednym z pierwszych wyznawców Bába był Bahá'u'lláh. Ogłosił się on prorokiem przynoszącym boskie przesłanie, zapowiadanym w pismach Bába. Ten również za swoje poglądy trafił do niewoli. Przetrzymywano go między innymi w więzieniu mieszczącym się
w Cytadeli w Akko. Władze uznały go za szczególnie niebezpiecznego wroga Imperium Osmańskiego
i zabroniły wszelkich kontaktów z nim. Z czasem jednak tureccy urzędnicy zyskali ogromne zaufanie do Bahá'u'lláha i zgodzili się, aby zamieszkał w jednym z domów w Akko. Tam zmarł przekazując dziedzictwo wiary swojemu synowi.
Bahaizm zakłada dążenie do pokoju, sprawiedliwości, harmonii, braku uprzedzeń, równości między płciami, zgodności nauki i religii. Wyznawcy Bahaizmu za proroków uznają też Jezusa, Mahometa, Buddę, Krysznę, Abrahama.
Słowo “bahai” z arabskiego oznacza “splendor” lub “blask”.
To właśnie Bahá'u'lláh sprowadził szczątki Bába do Hajfy i na zboczu Góry Karmel postanowił wznieść mauzoleum na jego cześć oraz idealne harmonijne, wzorowane na francuskim stylu, ogrody.


Ogrody Bahai są miejscem kultu religijnego. Mają one formę dziewiętnastu tarasów, które łączą schody otoczone strumieniami. Budowę ogrodów udało się ukończyć dopiero w 2001 i według bahaitów są one symbolem obecności boga na ziemi.


Zwiedzanie ogrodów jest darmowe i odbywa się codziennie (oprócz środy) o godzinie 120. Spacer rozpoczyna się z górnej części i trwa godzinę. Oglądanie ogrodów możliwe jest jedynie
z przewodnikiem i jak w każdym miejscu kultu obowiązują tam określone zasady: nie wolno oddalać się od grupy, pić ani jeść oraz należy zakryć kolana i ramiona. W pozostałych godzinach dostępna jest jedynie najniższa część ogrodu, z której widać wznoszące się ku górze tarasy.
Aby rozpocząć zwiedzanie należy dostać się niemal na szczyt, aby to zrobić polecam skorzystać z autobusów miejskich, które kursują również w szabat.


Podsumowując Ogrody Bahai to mistyczne i niezwykle piękne miejsce oraz niewątpliwie największa atrakcja Hajfy. Zwiedzając to święte miejsce możemy poznać religię, o której prawie nic nie wiadomo
i zrozumieć, że temat wiary to nie tylko chrześcijaństwo, ale również całe mnóstwo innych wyznań, a żadne z nich nie jest ani lepsze ani gorsze- powiedziała agnostyczka.

 

 
Odkrywam urokliwe i pyszne miejsca Podgórza dzielnicy, która do tej pory była dla mnie traktowana po macoszemu.


Już dwa razy byłam w Emil Kreci Lody, ale za pierwszym razem jedynie na kawie, która jakaś wybitna nie była.


Podczas drugiej wizyty postanowiłam spróbować ukręconych przez Emila lodów. Marakuja mnie nie powaliła. Była zbyt mocno wodna i mało tam było smaku marakui. Dużo lepiej wypadła Nutella. Największym plusem lodów jest niska cena: 3 zł.


Równie kiepsko jak marakuja wypadła obsługa, która była raczej nie miła.
Z wystrojem też szału nie ma: szaro, buro i biało. Jedynie widok na Rynek Podgórski robi dobre wrażanie.


Podsumowując kupcie gałkę słodkich lodów u Emila
i idźcie odkrywać piękne Podgórze.
Ogólna ocena 6/10.

 

 
Co zrobić, gdy nie można gryźć? Żywić się sokami
i smoothie.


Dlaczego nie mogłam gryźć? Wyrwani dwóch górnych piątek następnie założenie aparatu ortodontycznego. Kto miał ten wie, że spożywanie pokarmów stałych jest na początku leczenia niewykonalne. Musiałam, więc znaleźć alternatywę.
Tak trafiłam do Luka Fresh- budki z sokami
i koktajlami obok Teatru Bagatela.


Przybytek jest miały, bo z trudem mieszczą się dwie osoby czekające na sok i ewidentnie przewiduje sprzedaż na wynos.
Obsługa miła i uśmiechnięta, a ceny przystępne.
Za swój pyszny Power Fresh zapłaciłam 11 zł. Widziałam, że sok był robiony na miejscu i zgodnie z opisem wyczuwalne były w nim marchewka
i brzoskwinia. Musze przyznać, że faktycznie dał mi powera na reszta dnia.


Podsumowując, gdy będziecie czekać na tramwaj “na Bagateli” polecam wstąpić do Luka Fresh na zdrowy soczek. Nie pożałujecie.
Ogólna ocena: 7/10.

 

 
Akko to starożytne miasto portowe, znane, jako ostatnia twierdza krzyżowców w Ziemi Świętej.


Przed wyjazdem do Izraela przeszukiwałem blogi podróżnicze w poszukiwaniu destynacji do zwiedzania. Ponieważ wyjechaliśmy tylko na 4 dni, podczas których przypadał szabat szukałam miejsc znajdujących się w północno- wschodnim Izraelu. Tak właśnie dowiedziałam się o istnieniu Akko.


Z Hajfy do Akko kursuje pociąg średnio, co pół godziny, a bilet kosztuje kilkanaście szekli. Z dworca w Akko czeka nas kilkunastominutowy spacer do centrum. W czasie tej wędrówki dostaliśmy przedsmak osobliwych dekoracji budynków mieszkalnych w Akko.








Zwiedzając miasteczko mieliśmy wrażenie, że lokalsi dekorują swoje domy wszystkim, co wpadnie im w ręce. Początkowo było to dość zaskakujące, szczególnie buty- doniczki, ale za każdym razem zachwycała nas kreatywność twórców ozdób.




Spacerując wąskimi uliczkami Akko przeżyłam jedną
z najbardziej magicznych chwil w moim życiu. Akka to muzułmańskie miasteczko, dlatego elementami charakterystycznymi dla jej krajobrazu są meczety, zwłaszcza ten Al Dżazzara. Z głośników meczetów podczas naszego spaceru dobiegały dźwięki muzułmańskiej modlitwy. W połączeniu z przechadzką między beżowymi budynkami z turkusowymi drzwiami
i oknami stworzyło to niepowtarzalny klimat. Czułam się jak w filmie i byłam zachwycona atmosferą
i niezwykłością tej chwili.


Nasz magiczny spacer zakończył się w porcie. Jednym z najstarszych portów świata i jednym z najpiękniejszych, jakie widziałam.






Oczywiście nie mogliśmy odpuścić sobie zrobienia zdjęcia z jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów Akki, czyli z posągiem ryby.


Biorąc pod uwagę historię Akki związaną z krucjatami postanowiliśmy zwiedzić Cytadelę, która została wzniesiona na murach twierdzy krzyżowców i niegdyś pełniła funkcję więzienia.
Dziś to muzeum gdzie oprócz znalezisk archeologicznych i świetnie zachowanych wnętrz można kupić pamiątki oraz zagrać w kilka gier zręcznościowych.
Bilet wstępu kosztuje 40 szekli. To dużo, ale na tym samym bilecie możemy wejść jeszcze do trzech innych obiektów.














My wybraliśmy między innymi tunele templariuszy. Tunele te łączą cytadelę z portem i miały pełnić funkcję ewakuacyjna w przypadku najazdu nieprzyjaciela. Również są świetnie zachowane.


Drugim obiektem, który udało się nam zwiedzić było muzeum Ściana Skarbów w dawnych murach obronnych Akki. Ekspozycja stanowi ciekawy zbiór różnego rodzaju ładnych i mniej lub bardziej orientalnych rupieci.












Niestety na odwiedzenie ostatniej placówki, do której mogliśmy wejść na bilecie z Cytadeli zabrakło nam czasu. Dzień się kończył, zaczynał się szabat
i musieliśmy wracać do Hajfy gdyż w szabat pociągi nie kursują.


Podsumowując Akko jest zachwycające. Piękne
i magiczne. Muzułmańskie miasteczko z chrześcijańską historią jest połączeniem kultur gdzie trzy religie współegzystują w zgodzie. Polecam Wam z całego serca wycieczkę do pięknej Akki.
 

 
Co takiego wyjątkowego mają w sobie Lody z Czernichowa? Nic. Czy są smaczne? Tak.


La Klasa Lody z Czernichowa to budka znajdująca się obok Jubilatu. Ma kilka krzesełak, jednakże nie zachęcają one do pałaszowania lodów na miejscu. Do ponownej wizyty zachęta natomiast bardzo miły pan z obsługi, standardowa cena 3,50 zł za gałkę i pyszne lody.


Skusiłam się na dwa rodzaje: słony karmel i róża. Obydwa okazały się strzałem w dziesiątkę pod względem walorów smakowych.
Warte uwagi jest również to, że w La Klasa nie ma dużego wyboru, co może sugerować, że faktycznie są to prawdziwe lody rzemieślnicze.

Podsumowując polecam Wam spacerek bulwarem wiślanym z lodami z Czernichowa w ręku.
Ogólna ocena: 7/10.
 

 
Ostatnio miałam okazję testować kapsułki piorące Vizir Efekt 3w1 Alpejska Świeżość.
Jestem nimi zachwycona!

Usuwają plamy i nadają się zarówno do białych, jak
i kolorowych tkanin.
Kapsułki są bardzo łatwe w użyciu. Wystarczy wrzucić do bębna pralki, a podczas prania same się rozpuszczą.
Polecam Wam je!
 

 
Ponoć “prawie robi wielką różnicę”. Czy w tym przypadku też?


Ostatnio w modzie są frytki belgijskie i lokale z nimi otwierają się niemal masowo.
Na czym polega magia tych frytek? Są ręcznie ciachane, przez co mają nieregularne i niepowtarzalne kształty, są grube i miękkie oraz świeże, co oznacza, że jeśli chcemy podawać frytki belgijskie nie możemy zamrozić wcześniej przygotowanych ziemniaczków.

Czy Chipsy King to frytki belgijskie. Nie. To są frytki amerykańskie. Owszem miękkie i grube, ale cięte mechanicznie i mrożone. Czy umniejsza to ich walorom smakowym. Absolutnie nie! Fryty są pyszne i odpowiednio smażone. Mała porcja kosztuje jedyne 7 zł, a duża 9 zł
i można się nią najeść do syta. Oprócz tego w Chipsy King mają bardzo duży wybór sosów. Ja polecam andaluzyjski zrobiony z papryki, sosu pomidorowego, majonezu
i przypraw.


Obsługa frytkarni jest miła i wykazuje się ogromną cierpliwością, bo w lokalu panuje ciągły ruch.
Wystrój jednoznacznie nawiązuje do Ameryki. Komiksowe postacie kojarzą się właśnie z USA. Swoją drogą grafiki są bardzo dobrze zrobione, a gdyby nie dzikie tłumy to
z chęcią przysiadłabym na jednym z kolorowych krzesełek. Frytkarnia wpisuje się w obowiązujące trendy również drewnianymi stołami przy ścianie i ceglanymi motywami.




Podsumowując dobre te frytki amerykańskie. Warto wybrać się na Chipsy King na przekąskę i warto zmienić nazwę
z lokalu.
Ogólna ocena: 7/10.
Adres: ul. Szewska
 

 
Green Caffe Nero to opcja na szybką przekąskę podczas zakupów w Galerii Krakowskiej.


Ta przytulna kawiarenka daje wytchnienie w trakcie intensywnego dnia. Dzięki wysokim i zabudowanym fotelom skutecznie oddziela nas od galerianego zgiełku.


Green Caffe Nero oferuje całe mnóstwo przepysznych przekąsek w tym wyśmienitą i mega kruchą tarte rabarbarową. Można ją dostać również w promocyjnym zestawie, dzięki czemu nie wydamy wiele.
Sieciowka serwuje genialną kawę! Zwykle słodzę kawę, aby lepiej smakowała, ale tej w Green Caffe Nero nie muszę niczym ulepszać.


Obsługa kawiarni jest ok. Czasem trafi się miła baristka, czasem opryskliwa. Zamawiamy i płacimy przy barze, ale zamówienie przynoszą do stolika.


Green Caffe Nero przeżywało ostatnio ciężkie chwilę, z których wyszło obronną ręką. Kilka osób trafiło z salmonellą do szpitala po wizycie
w kawiarni. Sieciówka zamiast się wspierać, przerzucać odpowiedzialność, olać sytuację wzięła odpowiedzialność za sprawę. Zainteresowała się losem poszkodowanych, obiecała zadośćuczynienie
i przeprosiła.
Podsumowując szanuje Green Caffe Nero nie tylko za pyszną kawę i tarte, ale również za politykę firmy.
Ogólna ocena: 7/10.

 

 
Dlaczego Izrael skoro jestem niewierząca?
A dlaczego nie? Przecież to piękny kraj, który nie tylko religią chrześcijańską stoi.


Gdy mówiłam znajomym, że lecę do Izraela dziwili się okropnie. Po pierwsze, dlatego, że większości osób Izrael kojarzy się z Jerozolima i tłumem pielgrzymów. Wtedy tłumaczyłam, że ja nie jadę tam w odwiedziny do Jezusa tylko do mojej przyjaciółki Karoliny, która mieszka w Hajfie, a do Ziemi Świętej nawet się nie wybieram. Nie tym razem.
I nie, dlatego, że jestem niewierząca (lubię zwiedzać każe świątynie pomimo braku więzi
z jakąkolwiek religią), ale dlatego, że mój pobyt będzie trwał jedynie 4 dni.

Po drugie znajomych wprawiało w przerażenie, że wyjazd organizuje na własną rękę, nie wykupiłam grupowej wycieczki z biura podróży. I w sumie nawet nie przyszło mi to przez myśl między innymi, dlatego, że do Hajfy wycieczek z Polski nie ma.

Organizacja takiego wyjazdu jest równie prosta jak wyjazdu do Pragi.


Bezpieczeństwo
Te wszystkie informacje, że niby w Izraelu jest niebezpiecznie są wyssane z palca. Zwiedzaliśmy trzy miasta: Hajfę, Akko i Tel Aviv i w każdym czuliśmy się bardzo bezpiecznie (również w nocy)
i nie spotkała nas żadna nieprzyjemna sytuacja.


Kontrole na lotnisku
Naczytałam się o wzmożonych kontrolach na lotnisku w Tel Avivie. Nic takiego nie miało miejsca. Owszem zadano nam pytania gdzie będziemy spać
i dlaczego akurat w Hajfie, ale nie czułam się jakoś specjalnie przesłuchiwana. Podczas wylotu pani zapytała jak długo jesteśmy razem z moim Lubym i na tym skończyła się dociekliwość. Tak samo bagaż nie był jakoś ekstremalnie kontrolowany. Na lotnisku Ben Gurion nie trzeba wyciągać kosmetyków i elektroniki ani ściągać kurtki tak jak to ma miejsce w Polsce. Zapytano jedynie czy mam laptopa, bo jest on jedyną rzeczą, którą należy wyciągnąć.


Bilety
Lecieliśmy LOTem. Bilety kupiliśmy na jakiejś szalonej promocji w styczniu, dzięki czemu za 4 bilety (dwa do Izraela i dwa powrotne) zapłaciliśmy niewiele ponad 500 zł.
Lecieliśmy z Rzeszowa z przesiadką w Warszawie. Na lot Warszawa- Tel Aviv wykupiliśmy miejsca obok siebie, co okazało się wyrzuceniem pieniędzy
w błoto, ponieważ i tak za każdym razem mieliśmy sąsiednie fotele.
Odprawiliśmy się przez Internet, co pozwoliło nam zaoszczędzić mnóstwo czasu, który musielibyśmy poświęcić na stanie w kolejce na lotnisku. Jako, że jestem bardzo zapobiegliwa osobą drukowałam karty pokładowe w obawie, że telefony nagle odmówią posłuszeństwa.
Muszę przyznać, że pomimo odwiedzenia dotychczas 8 krajów to dopiero do Izraela (a właściwie do Warszawy z Rzeszowa) pierwszy raz leciałam samolotem. Spodobało mi się! To jest genialne uczucie! Prawie tak wspaniałe jak seks i jedzenie! Już wiem, że lubię latać.


Wiza
Wydawana jest na lotnisku podczas odprawy paszportowej. Jeśli spodziewacie się pieczątki
w paszporcie to się rozczarujecie. Izraelską wizę dostajecie na karteczce, co jest trochę uciążliwe, bo łatwo ją zgubić, a była potrzebna podczas zameldowania w hotelu.


Hotel
Zabukowany na booking.com. Temu zagadnieniu poświęcę osobny wpis, bo miałam z nim przeboje.


Komunikacja
Z Tel Avivu do Hajfy dostaliśmy się pociągiem. Cena jednego biletu to 35 szekli. Ogólnie po Izraelu kursuje mnóstwo autobusów i pociągów, które łączą najważniejsze miasta. Pociągi jeżdżą całą dobę, lecz w nocy trochę rzadziej. Stacja kolejowa jest niemal połączona z lotniskiem Ben Gurion, a bilet kupiliśmy w automacie, w którym można wybrać opcje angielskiego języka. Grunt to znać nazwę stacji, do której się chce jechać, ponieważ to w nią należy kliknąć podczas zakupu.


Szabat
W judaizmie to czas przeznaczony na odpoczynek, który wierzący Izraelczycy traktują bardzo dosłownie. Od piątku od zachodu słońca do soboty do zachodu słońca nie pracują. Zamknięte są sklepy i restauracje oraz nie kursują pociągi. Warto mieć to na uwadze planując pobyt w Izraelu. Oczywiście nie wszyscy Żydzi praktykują szabat. Ponadto nie wszyscy mieszkańcy Izraela to Żydzi, więc znajdziemy otwarte lokale czy sklepy arabskie.
W Hajfie kursowały też autobusy należące do prywatnych przewoźników. Powiedziałabym, że szabat to jedna z najważniejszych spraw, którą trzeba mieć na uwadze jadąc do Izraela.


Waluta
W Izraelu płacimy szeklami. Jeden szekel to mniej więcej 1 zł. Jest drogo i to bardzo. Obiad dla dwóch osób plus napoje w restauracji kosztuje ponad 200 szekli. Butelka wody o pojemności 0,5l to koszt, co najmniej 5 szekli. Trzeba przygotować budżet wyjazdowy na takie ceny. Ja pieniądze rozmieniłam w Krakowie, ponieważ jest tu kilka kantorów gdzie można dostać szekle. Wymieniając najpierw na dolary, a na miejscu na szekle dwa razy straciłabym na przewalutowaniu.


Ludzie
Mili, uczynni, uśmiechnięci, chętni do pomocy
i bardzo uczciwi.


Klimat
Gorąco, parno i duszno nawet w nadmorskich miejscowościach. Bez butelki wody, nakrycia głowy, kremu z filtrem i okularów słonecznych ani rusz!


Podsumowując nie taki Izrael straszny jak go malują. Polecam samodzielne wyprawy do tego pięknego kraju, o którym napiszę jeszcze nie jeden wpis.

 

 
A raczej to, co po nim zostało…


Lwowski Wysoki Zamek został wzniesiony w stylu gotyckim w II połowie XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego. Jego poprzednikiem był drewniany zamek wybudowany przez Daniela Halickiego po 1251 roku.
W swojej historii miał wiele oblężeń i zniszczeń dokonanych głównie przez Turków i Kozaków. Zdobyty przez wojska szwedzkie zaczął popadać w ruinę. Ostatecznie został rozebrany za panowania Austriaków. W 1869 z okazji uczczenia 300- lecia Unii Lubelskiej w ruinach zamku usypano Kopiec Unii Lubelskiej.
Dziś z zamku pozostało niewiele, bo fragment jednej ze ścian warownych, a na wzgórzu zamkowym postawiono wieżę telewizyjną.

Niemniej wspięcie się na Wysoki Zamek jest całkiem przyjemnym (i lekkim) spacerem głównie ze względu na piękną panoramę Lwowa widoczną ze szczytu wzgórza. Zwłaszcza w nocy. Zwłaszcza z butelką wina.

Przygotujcie się jednak, że nie Wy jedyni wpadniecie na ten pomysł, więc o romantyzmie raczej nie ma mowy.
 

 
Miejsce, o którym piszę to raj dla fanów naleśników i smaków z dalekich zakątków świata.


Niby zwykła, naleśnikarnia. Wchodzimy i widzimy przestronną, modnie urządzoną restaurację. Intensywne kolory, sofy, pikowania, drewno, industrialne metalowe elementy sprawiają, że wnętrze jest niezwykle trendy.




Jednak w prawdziwy zachwyt wpadamy dopiero po otwarciu menu. Kilkadziesiąt wariacji na temat naleśników. Pozycje podzielone na kontynenty, a
w każdym z słodkich lub wytrawnych naleśników składniki charakterystyczne dla Europy, Azji, Ameryki Północnej czy Południowej.
Wybór jest ciężki. W końcu postawiłam na słodki naleśnik z jagodami goji, holenderskim ciasteczkiem, kremem śmietanowym z sosem karmelowym.
Był wyśmienity! Krem śmietanowy był faktycznie kremem a nie zwykłą śmietana, a jagody i ciasteczka doskonale się z nim komponowały. Dopełnienie stanowił karmelowy sos podany osobno, co jest świetnym pomysłem, ponieważ sami decydujemy ile chcemy go dodać.
Moje koleżanki wybrały wytrawne opcję z różnych kontynentów. Spróbowałam każdej i jestem pewna, że wrócę do James Cook po więcej.


Obsługa dorównuje wspaniałościom menu. Panie są bardzo miłe i chętnie doradzają, odpowiadają na pytania i tłumaczą. Jedyne, co mogę zasugerować to nauczyć się poprawnie wymawiać słowo "tzatziki".
Jakby tych wszystkich plusów było mało to naleśniki są tanie (moja porcja kosztowała 18 zł) i sycące.
Podsumowując, spróbować wszystkich naleśników
w James Cook? Challenge accepted!
Ogólna ocena 10/10

 

 
Jak ja uwielbiam letnie festiwale jedzeniowe!
W niedzielę 10 czerwca odbyła się kolejną edycja Najedzeni Fest.


O festiwalu pisałam Wam już przy okazji Najedzeni Fest: Po ziemniaki.
Postanowiłam poświęcić temu festiwalowi drugi wpis ze względu na perełki, które odkryłam na edycji Piknik, Targi Dizajnu Kup Se.
Co to za perełki?
Po pierwsze lemoniada. Najpiękniejsza na świecie lemoniada z czarnego bzu z grejpfrutem za jedyne 7 zł.
Podana przez bardzo miłych panów pracujących
w foodtrucku Twój Zdrowy Słój.


Jakby tego było mało to słoik możemy zabrać ze sobą i nawet dostaniemy pokrywkę do niego. Genialne!
Po drugie lody arbuzowe. Uwielbiam lody, uwielbiam arbuzy, nie znoszę sorbetów. Te lody sorbetem nie były. Miały mleczno- arbuzowy smak i biły na głowę towarzyszące im Oreo.


Skoro już jesteśmy w temacie Najedzeni Fest to wspomnę o mega dobrych i sycących gofrach na wytrawnie, które jadłam podczas edycji odbywającej się w Forum.








Przy okazji można było nabyć tam wiele osobliwych produktów jak piwo Dwa winne Misie, które smakuje jak wino. Oczywiście tanie nie było




Podsumowując polecam Wam Najedzeni Fest. Jeśli tylko będziecie mieli okazję to wybierzcie się na kolejną edycje.
Wszelkie info znajdziecie na Facebooku.
Ogólna ocena 10/10.
 

 
Hej

Niemal od miesiąca próbuje dodać tu wpis recenzujący Meho Cafe.
Niestety Pinger za każdym razem upiera się, że to spam. Drogi Pingerze, to nie spam, tylko recenzja! Ogarnijcie się!
Ponieważ nie mam innego wyjścia zostawiam Wam link do tejże recenzji na Blogspocie:https://gdzietuwyjsckrakow.blogspot.com/2018/05/na-kawe-do-jozefa-mehoffera-w-meho-cafe.html
 

 
Zawsze przed każdym wyjazdem skrupulatnie się do niego przygotowuje: czytam przewodnik i blogi gdzie wyszukuje miejsca warte zobaczenia. Nie inaczej było w przypadku Lwowa.


Na moje Lwowskie must have wpłynął nie tylko internetowy research, ale również wystawa "Katedra Ormiańska we Lwowie”, na której byłam kiedyś w krakowskim Międzynarodowym Centrum Kultury. Od czasu wystawy pragnęłam zobaczyć katedrę na żywo. I sie udało

1. Katedra Ormiańska we Lwowie


Nie spodziewajcie się sie monumentalnej świątyni. Katedra jest mała a jej wejście od ul. Krakowskiej średnio okazałe. Niemniej jednak nie wyobrażam sobie, aby ktoś był we Lwowie i nie odwiedził katedry.
Świątynia została ufundowana przez Ormian w II połowie XIV wieku i stała się ośrodkiem biskupstwa ormiańskiego. Kim byli Ormianie? Ludność, która zmuszona była opuścić Armenię, aby uniknąć prześladowań najeźćów. Osiedlali się na wschodzie Europy i tam tworzyli społeczności.
Katedra to niezwykły zbytek również ze względu na malowidła wykonane przez Jana Henryka Rosena oraz Józefa Mehoffer.
Byliśmy nastawieni na uiszczenie opłaty za wejście do katedry, ale nie było takiej konieczności.


2. Muzeum Browaru Lwiwskiego


Muzeum znajduje sie trochę dalej od ścisłego centrum na ul. Kleparivskiej.
Można w nim poznać historię piwa Lvivskiego nasyconą polskimi elementami. Browar został założony w 1715 przez lwowskich jezuitów i działa do dziś. Jego pracę również możemy podziwiać podczas zwiedzania. Po zapoznaniu sie z ekspozycją czas na degustację 4 rodzajów piwa Lwowskiego. Bilet z degustacją kosztuje 40 UAH.
















3. Opera


Gmach opery juz z zewnątrz robi wrażenie. Jego twórcy- Zygmunt Gorgolewski, Stanisław Wójcik, Julian Markowski, Tadeusz Wiśniowiecki, Tadeusz Barącza, Juliusz Bełtowski, Andrzej Popiel umieścili w swoim projekcje alegoryczne przedstawienia sztuk związanych z operą i teatrem:
Poezję i Muzykę- po lewej
Sławę i Fortunę- w centrum
Komedię i Tragedię- po prawej
na attyce widnieją figury Muz
Podobno prawdziwie zachwycające jest wnętrze opery. Niestety zwiedzanie jest dostępne tylko w konkretnych godzinach, o które należy zapytać w kasie biletowej. Bardzo żałuję, że nie udało się nam wejść do środka. Jest powód, aby wrócić do Lwowa

Podsumowując zdecydowanie polecam te trzy atrakcje Lwowa. I również wiele innych. Ogólnie gorąco polecam to miasto.

 

 
Hej

Niemal od miesiąca próbuje dodać tu wpis recenzujący restauracje Focha 42.
Niestety Pinger za każdym razem upiera się, że to spam. Drogi Pingerze, to nie spam, tylko recenzja! Ogarnijcie się!
Ponieważ nie mam innego wyjścia zostawiam Wam link do tejże recenzji na Blogspocie: http://gdzietuwyjsckrakow.blogspot.com/2018/05/obedna-pizza-w-focha-42.html